Kedi Gençlik Hastalığı (Panleukopeni) enfeksiyonu (Feline Distemper virüs)

Kedi Gençlik Hastalığı  (Panleukopeni) enfeksiyonu (Feline Distemper virüs): Hastalık çok bulaşıcı,  viral  bir Kedi hastalığıdır.

Yüksek ateş,  leukopeni,  iştahsızlık,  depresyon,  kusma  ve  ishal  ile karakterizedir. Duyarlı gruplarda yüksek mortalite ile seyreder. Feline panleukopeni virusu parvoviridea familyası içinde yer alır. Kedilerin önemli bir kısmı yaşamlarının ilk yılında bu etkeni almaktadır.

 

Virus idrar ve dışkı ile dışarı atılmaktadır.

Kontamine ortamda canlılığını yıllarca korur.

Enfeksiyon direkt temas veya damlacık enfeksiyonu ile meydana gelir.

Hastalık yüksek ateş (40-41 °C), iştahsızlık, kilo kaybı ve depresyon ile başlar. Bu belirtilerden sonra yaklaşık 24 – 48 saat içinde hastalarda kusma ve ishal ortaya çıkar. Buna bağlı olarak hızla gelişen bir dehidrasyon tablosu vardır.

Yavru kedilerde hastalık perakut seyreder ve klinik bulguların görülmesinden yaklaşık 12 saat sonra ölüm şekillenir. Bu nedenle hastalanan genç kedilerin % 60-90 ‘ında olay,  ölümle son bulur.

Kedilerin Kedi gençlik hastalığı  yani  Feline panleukopeni’ den   korunması için, inaktif  veya  canlı aşılarla  aşılanması  gerekmektedir.  Attenüe (canlı) aşıların gebe, hasta ve hastalık yayan kedilere kullanılması kontrendikedir.


Kaynaklar:

  • Jacopson, R. H., Lopez, N. A. (1991): Comparative study of diagnostic testing for feline leukemia virus infection. J.A.V.M.A. 199. 10: 1389-1391.
  • Ott, R. L. (1986): Diagnosis of feline viral infection. Vet. Clin. North. Am. 16: 1157.
  • Tonelli, Q.J. (1991): Enzyme-linked immunosorbent assay methods for detection of feline leukemia virus and feline immunodeficiency virus. J.A.V.M.A. 199. 10: 13361338.

Kedilerin Calicivirus (Feline Calicivirus) enfeksiyonu (FCV)

Calicivirus enfeksiyonu kedilerde üst solunum yolu enfeksiyonları ve ağız hastalıklarının nedeni olan ve en sık olarak gözüken enfeksiyonudur. Öyle ki kedilerin calicivirus enfeksiyonu kedilerde ortaya çıkan solunum yolu enfeksiyonlarının iki önemli etkeninden bir tanesidir.

Virus Caliciviridae familyasından, Vesivirus cinsi bir virustür. Calicivirus, tek zincirli bir RNA genomuna sahip bir virustür.

Kedilerin Calicivirus (FCV) etkenlerine bağlı olarak kedilerde bronşitisbronkopnömonipnömoniülseratif hastalıklarenteritis ve artritis meydana gelir.

FCV aşısı kediler için en iyi önleyicidir ve kedi virüsü edindiğinde semptomları azaltabilir. Aşı, her yıl düzenli olarak yapılmalıdır.


Kaynaklar:

  • Fenner, F. et al. (1987): Veterinary virology. New york. Academic Press.
  • Gaskell. RM. and Wardly, R.C.(1977): Feline viral respiratory disease. A review with particular reference to its epizootiology and control. J.Sm. Anim.pract. 190: 1.
  • Green, C.E.,et al (1984): Clinical Microbiyology and Infection Diseases of the Dog and Cat. Philadelphia. WB Saunders.
  • Holzworth, J. et al (1987): Diseases of the cat. philadelphia, WB Saunders Co.
  • Ott, R. L. (1986): Diagnosis of feline viral infection. Vet. Clin. North. Am. 16: 1157.
  • Wardley, R.C. (1976): Feline Calcivirus carrier state: A study of the host/virus relationship. Arch. Viral. 52: 243.

Felide Herpesvirus – 1 Enfeksiyonu

Herpesviridae familyasının bir üyesi olan felide herpesvirus-1’in (FeHV-1) doğal konakçısı kedigil­lerdir. Bulaş yolu çoğunlukla direkt temas olan vi­ral ajan, konjuktiva ve korneada oluşturduğu yoğun enfeksiyonun yanı sıra üst solunum yolu problemle­rine de yol açmaktadır. Etken, primer enfeksiyonu atlatan hayvanların genellikle trigeminal gangli­onlarında latent enfekte hale geçmektedir. İyileşen hayvanların pek çoğu yaşamları boyunca etkeni ta­şır ve saçarlar.

FeHV-1, Herpesviridae familyasının, alphaherpes­virinae alt familyasının varicellovirus genusu içe­risinde yer almaktadır. Etken, ilk olarak 1958 yılında Amerika Birleşik Devletleri’nde üst solunum yolu enfeksiyonu semptomları gösteren yavru bir kediden izole edilmiştir.

 

Enfeksiyonun önlenmesi ve kontrol altına alınabilmesi için aşı uygulamaları ve hastalıkla mücadele yönetimi bir arada düşünülüp, hastalığa o perspektiften yaklaşmak önemlidir. FeHV-1 prevalansı yüksek, kolay bulaşabilen ve kimi zaman ciddi veya ölümcül vakalara sebep olan bir enfeksiyon olduğu için aşılama en temel koruma yöntemidir [8]. FeHV-1 enfeksiyonu ile mücadelede modifiye canlı aşılar ve inaktif aşılar kullanılmaktadır. Bunlar Feline Corona virus (FCV), Feline Calicivirus ve Feline Panleukopenivirus ile kombine şekilde hazırlanabilmektedir.

İnaktif aşı uygulamalarından sonra reenfeksi­yon ve virus saçılımı gibi risk faktörleri bulunma­dığı için oldukça güvenlidir. Hatta gebe kedilerde uygulanmak üzere bazı inaktif aşılar üretilmiştir. Gebelik sırasında uygulanan bu aşılar yavruların da korunmasında rol oynamaktadır .

Özet: Canine herpesvirus-1 ve phocine herpesvirus-1 ile yakın antijenik ilişkisi olan felide herpesvirus-1 (FeHV-1), kedigiller familyasında akut ve kronik üst solunum yolu ve oküler hastalık tablolarının oluşmasına neden olur. Hastalığı atlatan hayvanlarda virusun latent kalma olasılığından dolayı reenfeksiyonlar görülür. Yapılan bu derlemede kedigiller için enfeksiyözitesi ve kontagiyözitesi oldukça yüksek olan FeHV-1 enfeksiyonu ile ilgili bilgiler verilmiştir.

Anahtar kelimeler: Felide herpesvirus-1 (FeHV-1)


Kaynakça:

  • Ali Küçük, Yakup Yıldırım
    Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Viroloji Anabilim Dalı, Burdur
    Etlik Vet Mikrobiyol Derg, 2018; 29 (1): 76-81

Kedi ve köpek dermatofitozlarından (mantar enfeksiyonu) izole edilen mantarların retrospektif değerlendirilmesi

Özet: Kedi ve köpek dermatofitozlarının (mantar enfeksiyonu) retrospektif değerlendirilmesi amacıyla yapılan bu çalışmada, 1998-2003 yılları arasında Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı’na dermatofitoz (mantar enfeksiyonu)  şüphesi ile getirilen 164 kedi ve 357 köpekten alınan örnekler incelendi. Dermatofitoz (mantar enfeksiyonu) şüpheli örneklerden toplamda %20.3 olmak üzere, kedilerden %21.9 ve köpeklerden ise %19.6 oranında dermatofitoz (mantar enfeksiyonu) etkenleri izole ve identifiye edildi. Kedi ve köpeklerde Microsporum spp.’nin izolasyon oranı (%60.4), Trichophyton spp.’den (%39.6) daha yüksek olarak bulundu. Ayrıca, mevsimsel olarak dermatofitoz oluşumunda farklılığa rastlanmadı.

Anahtar sözcükler: Dermatofitoz (mantar enfeksiyonu), kedi, köpek.

Dermatofitoz (mantar enfeksiyonu) dünyanın her yerinde yaygın olarak görülmektedir. Bireysel farklılık, ırk predispozisyonu ve çevresel koşullar hastalığın oluşmasında en önemli faktörlerdir. İnfeksiyonun oluşumunda fungal sporların alınması, hayvanlar arası temas ve infekte materyaller de önemlidir. Hastalığın diğer hayvanlar, insanlar ve çevreye bulaştırılmasında klinik olarak hasta ve asemptomatik hayvanlar önemli rol oynar. Bütün yaş grupları ve ırklarda infeksiyon görülebilir. Hastalığın inkubasyon süresi 7-10 gündür.

Klinik belirtiler hastalığa neden olan mantar türüne göre değişmektedir. Kedi ve köpeklerde M.canis nedenli dermatofitoz (mantar enfeksiyonu)  lezyonları düzensiz olarak görülmektedir. Kısmen kıl dökülmelerine ve pulludan hafifçe kalkmış yuvarlak alanlara kadar değişen lezyonlara neden olmaktadırlar. Özellikle uzun tüylü ırklarda hastalık daha yaygındır ve asemptomatik olarak ta seyredebildiği bildirilmiştir. Trikofiton nedenli dermatofitozlar (mantar enfeksiyonu)  ise, eritem ve kıl kaybı ile beraber kabuklanma gibi yangı lezyonlarına neden olan kabartılar ile seyretmektedir.

Kedi ve köpeklerde çeşitli mantar türleri dermatofitoza(mantar enfeksiyonu) neden olabilmektedir. Çeşitli araştırmacılar kedi ve köpek dermatofitozuna (mantar enfeksiyonu) neden olan etkenler olarak başta M. canis olmak üzere diğer Microsporum türleri olduğunu bildirmişlerdir.

Sonuç olarak, evcil hayvanlardan izole edilen dermatofitlerin çoğunun insanlarda da hastalık oluşturabilmesi, kedi ve köpeklerin de insanlar için potansiyel bulaşma kaynağı olmasından dolayı, dermatofitoza (mantar enfeksiyonu)  neden olan etkenlerin tür düzeyinde saptanması için yapılan çalışmalar arttırılmalıdır. Aynı zamanda kentlerde küçük evcil hayvanların aile içinde beslenmesi ve kedi-köpek dermatofitozlarının (mantar enfeksiyonu) aile sağlığı açısından önemli olmasından dolayı, hayvan sahipleri dermatofitoz  (mantar enfeksiyonu)   konusunda bilinçlendirilmeli ve hayvanlarını düzenli Veteriner hekim kontrolünde tutmaları sağlanmalıdır.


Kaynak:

  • Alper ÇİFTCİ, Tuba İÇA, Barış SAREYYÜPOĞLU, H. Kaan MÜŞTAK
    Ankara Üniversitesi, Veteriner Fakültesi, Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, Ankara
    Ankara Üniv Vet Fak Derg, 52, 45-48, 2005

Sığırlarda Respiratorik Sinsityal Virus İnfeksiyonları